Polo norte de Galicia

Nas Fragas do Eume hai varias rutas que nos permiten coñecer este tesouro da nosa terra: senda dos Encomendeiros, camiño da Ventureira, camiño dos Cerqueiros, Altos de Fontardión, parque etnográfico do Sesín,... Posiblemente a máis coñecida sexa a dos Encomendeiros . Dende a Alameda onde se deixa o coche, camiñando ata a primeira ponte colgante do Cal e seguindo a senda río arriba ata o mosteiro de Caaveiro para logo voltar ata a alameda. Desta volta, ao chegar á seguinte ponte colgante de Fornelos , decidimos cruzala e regresar ata a alameda. Case 10km e medio. De "ponte a ponte" unha marabilla! Chegounos.

A primeira mención documental deste mosteiro é do ano 870 cando o rei Afonso III fai entrega do vilar de Mezonzo ao abade Reterico para que constrúa o mosteiro. Deste antigo cenobio medieval, onde se formou S. Pedro de Mezonzo, so se conserva a igrexa. Esta igrexa do concello de Vilasantar é unha xoia do románico rural galego . De planta basilical ten tres naves, de tres tramos cada unha, rematadas en tres ábsidas semicirculares moi fermosos que chaman a atención no exterior. A pouca distancia está o fermoso batán de de Mezonzo . Moi recomendables ambos para unha escapadiña!

Moi preto da casa, a pouco máis de media hora, temos moitas opcións de recorridos por terras altas: Ortigueira, Mañón, Ourol, Muras, etc. Neste caso, un paseo polas montañas de Muras . Fermosura de horizontes!

Esta pequena senda de pouco máis de 1Km a carón do río Medio , afluente do Lambre , é unha desas camiñatas que hai que repetir cada pouco. Podemos iniciala dende a antiga minicentral de Güimil e será ascendente ou dende a capela da Nosa Sra. de Guadalupe e daquela será descendente. Nós sempre a facemos ascendendo primeiro e facer a volta costa abaixo. De calquera xeito é unha desas sendas que impactan pola súa beleza: a bóveda de especies arbóreas que nos envolve, o son da auga río abaixo acompañando o noso andar, o chío dos paxaros, as bolboretas e libeliñas, os fieitos e outras plantas,...un PARAÍSO. E ademais o conxunto etnográfico dos muiños á beia do río que nos falan de tempos pasados cando estaban en pleno funcionamento.