Polo norte de Galicia

Os castiñeiros que protexen o muiño do Redondo , en Magalofes , xa ceibaron case todas as súas follas convertendo o chan nunha fermosa e mesta alfombra que amortigua os nosos pasos e nutre o chan. Fermosura de lugar para disfrutar da beleza que nos ofrece a Natureza, cos cambios de estacións, no pequeno souto a carón do muiño. Mirando as augas do pequeno regato lembro os versos de Manuel María: O muiño roula, roula. O muiño é roulador: ¡Volta as augas do regato en marmurio cantador! O muiño roula, roula, roula e non deixa de roular. ¡E coas augas do regato o rodicio fai cantar! (...) Que non nos rouben o outono! Hai que aproveitalo!

No apaixoante percorrido polo norte de Galicia atopamos recunchos de enorme beleza, que ás veces quedan sen publicar gardados nas carpetas das viaxes, merecedores dunha entrada propia por tratarse de pequenas xoias. Ás veces son casas, restauradas ou non, outras simples ruinas nas que buscar detalles das construcións tradicionais. Pode ser unha vella figueira nunha horta abandoada ou unha egua co seu poldro á beira do camiño. Poden ser uns hórreos, uns muiños, unha aldeíña... En calquera recuncho da nosa terra atopamos tesouros!

Coñecidos coma baños de bosque ou shinrinyoku eses paseos na natureza que fortalecen tanto a saúde física coma mental, son tendencia nas páxinas adicadas á saúde, xa que fortalecen o sistema inmunolóxico e reducen as emocións negativas, os niveis de ansiedade,... Nestes paseos polo bosque ou calquera outro espazo natural, non transitado, deixando de lado as présas, non hai que recorrer unha distancia determinada, nin tampouco realizar un determinado esforzo físico. Debe servir para desconectar das rutinas, dos hábitos pouco saudables do sedentarismo; procurando o silencio, sin máis estímulos cós da natureza. Na contorna de Seselle , polos camiños, carreiros, vieiros, corredoiras, congostras, corripas, outeiros,... practicámolos dende hai anos, sen saber que eran baños de bosque. Penso que á clase política do noso país, nestes momentos sentaríanlle moi ben estes paseos ( non terían porque ser na contorna de Seselle).

Na apacible tarde do día 1 de decembro un paseo pola costa de Bezoucos foi moi boa idea. Achegámonos ata o castelo da Palma en Mugardos , que xunto ao de S. Felipe da outra banda, garda da entrada da ría de Ferrol , e que vai esmorecendo ano tras ano, sen que se lle poña remedio. O mar era pura tranquilidade e calma. Peniscaba un pouco e todo no ambiente convidaba á calma e á tranquilidade. Baixamos ata o peirao da Redonda e a beleza do entorno segue impactando coma se fose a primeira vez que se observa: O Baño, a praia da Bestarruza, a vila de Mugardos, Ferrol, A graña, S Felipe. Para rematar o paseo fomos ata Punta Avarenta en Ares, onde o mar aberto do Golfo Ártabro, xa tiña outra apariencia ben distinta ao mar da ría de Ferrol. Paraísos que nos rodean!

Da mesma maneira que preciso achegarme á costa, preciso tamén de cando en vez ir á montaña, buscar alturas dende as que otear horizontes. A pouco máis de media hora en coche (dende a casa) está Viveiró , ese pequeno e fermoso lugar de Muras que merecería un proxecto de rehabilitación integral por parte das administracións. Antes de baixar á aldea a panorámica dos montes e vales, onde nace e discorre o Landro , é impactante. A impresión da primeira vez que estivemos aquí, repítese cada vez que vimos. A poucos kilómetros está o nacemento do Eume , en plena Serra do Xistral , onde se xuntan os regos Lamoso e das Toxeiras , na parroquia de Montouto en Abadín . Toda esta serra é de gran beleza e con bo tempo merece andainas polas diversas rutas que teñen marcadas os concellos que nela converxen. Moito que descubrir e admirar. Paraísos das Terras Altas da Serra do Xistral !